Zaterdag 28 april 2012 vertrok de bus met welgeteld 3 personen vanuit het Utrechtse naar Mieussy; André, Robin de Rooy en zoontje Sven (6 jr). De overigen gingen met eigen vervoer naar het chalet in Frankrijk; Robert en Marijke van Koutrik met mannen Storm (6 jr) en Finn (4 jr) en Yiri en Saskje IJsselsteijn met Bjärne (4 jr) en Marit (2 jr).

Zo vroeg in het seizoen kun je tegen (on?)verwachte zaken aanlopen. Bijvoorbeeld een pas die niet werkt bij Montmin of sneeuw op de Pertuisset. Zo ook een gesloten restaurant voor de bekende 1e pizza. Dat laatste was echter niet ingecalculeerd - dan maar naar de Jacquebar. De pizza smaakte er niet minder om, al was het voor de kinderen een lange dag waardoor de eetlust toch wat was verdwenen. Waarschijnlijk eerder gecompenseerd met snoep en koek tijdens de rit.

Zondag was een eerste kleine verkenning; de kinderen hadden elkaar snel gevonden. Spelend alsof ze elkaar al maanden kennen. Dat is toch altijd leuk om te zien. De 'oudjes' konden rustig de spullen ordenen en bij elkaar zoeken, waarna de kiddo's de harnassen konden passen. Het was immers een kinderweek. Het hangen aan de balk was al een feest. Waar ging het eindigen? Een eerste verkenning: Mieussy naar boven - helaas. Een pad over de sneeuw, de bus kon niet boven komen. Jammer. Samoens naar boven - helaas. Verkeerde wind en sneeuw. De sneeuw was niet het voornaamste probleem; de downwind wel. Jammer. In Nederland schitterend weer. Ook in Mieussy ziet het er redelijk uit. Het weer zou opknappen en de verwachting was best aardig. Zo kwam dag 1 ten einde.

Maandag 30 april. De kiddo's waren druk met ballen enzo en maakten zich vooral niet druk over de vlieg(on)mogelijkheden. Lekker leven in het moment. Tijdens het ochtendberaad, het ontbijt, besloten we naar Annecy te rijden. De beste papieren voor vandaag. De poort bij Montmin was open - het voelde als een warm welkom. En jawel: om kwart voor elf hing de eerste tandem in de lucht. De lucht zag er dreigend uit, de vlucht was rustig. 's Middags een korte onderbreking om ca half vijf de tweede en laatste serie van vandaag te vliegen. Sven kreeg hier zijn luchtdoop. Onderweg was hij vol vragen en na de landing was het antwoord op de vraag: 'en, hoe vond je het?', simpelweg: 'leuk'. Elke vraag krijgt het antwoord dat het verdient . . . maar later op de dag, de terugreis, en in de week komen dan toch de ervaringen boven. Er wordt gesproken over 'oranje voetbalvelden' en 'speelgoedtreinen' die tijdens de vlucht zijn gespot. Heerlijk die eenvoud.

Dinsdag tot en met vrijdag vliegen we nog van Montmin, Plaine Joux, landen tussen de koeien in Chedde en 'soaren' bij de Salève. Tussentijds wordt de toiletpot in het chalet gerepareerd en de waterleiding hersteld (stuk gevroren afgelopen winter). Woensdag doen we nog een wandeling om Lac Vert bij Plaine Joux. Donderdag en vrijdag bieden de solovliegers nog even de mogelijkheid om een duurvlucht te scoren. Het weer is fantastisch, maar de voorspellingen zijn minder goed. Met name vanaf zaterdagmiddag zou het gaan regenen. Robert en Marijke vertrekken zaterdagochtend naar Nederland.

Yiri maakt als enige die ochtend nog een vlucht vanaf Plaine Joux. We besluiten rustig aan te doen; de week eist nu zijn tol van de kiddo's en de vermoeidheid is merkbaar. We besluiten met de 'speelgoedtrein' vanuit St Gervais naar Chamonix te rijden. Een stukje van 40 minuten met weer eens een ander zicht op het landschap en . . . leuk voor jong en oud al besluit André naar Chamonix te rijden en ons daar met de bus op te pikken. De trein vertrekt om 13.06 uur en we hebben nog ruim de tijd voor de lunch. Daarvoor rijden we het nabij gelegen "Thermal Park" in. Hier zijn ze aan het klimmen aan een rotswand, is een modelspoor neergelegd en een klein klimpark. Helaas is de laatste gesloten. Maar, weer een stukje Frankrijk ontdekt waar je anders niet snel zou komen.

Kortom, met de vooruitzichten van matig weer hebben wij het goed getroffen. Zeker 12 tot 13 (tandem)vluchten voor de vliegers en 2 a 3 duurvluchten. 's Middags had er wellicht meer en langer gevlogen kunnen worden (thermische omstandigheden), maar dat was niet het doel van deze week. Enthousiaste kinderen die nog eens willen vliegen, geen ongelukken en nieuwe dingen gezien en gedaan - een prima week.

Tot slot een citaat uit het dagboek van Sven (6 jr): "ik heb de paaraarpents gezien, ik zag un deltaaflieger, ik zag un spietboot, ik heb met jiri geflogen met sven in de lucht, ik zag ook un bestuurbaar fliegtuigje bij het meer, ik heb meer dan 100 paaraarpents gezien, ik zag un klimuur en ik heb me dieploomaa gehaalt."

Robin